Ik ben Sarah (46 jaar) en ik maak een carrièreswitch binnen Amaris: van HR adviseur naar leerling Verpleegkundige in de ouderenzorg met als doel Verpleegkundige worden. Elke maand neem ik jullie mee in mijn nieuwe werkleven. Ik deel grappige momenten, mooie ontmoetingen, verdrietige gebeurtenissen en de dilemma’s die ik tegenkom.
Blog 10
Bugles, van die puntvormige chipjes die je kunt vullen met smeerkaas uit een tube. Vroeger kreeg ik dat altijd bij mijn oma. Ik had het al jaren niet meer gegeten, tot jonge stagiaires het laatst aanboden. Een kleine stukje nostalgie, wat dus ineens weer helemaal hip is of niet weg is geweest. Het blijft leuk om met collega’s uit verschillende generaties te werken.
Verschil in dynamiek
Ik schrijf verder aan mijn blog en merk dat ik de vorige zorglocatie De Eemhof weer vergelijk met de huidige Schoonoord in Baarn. Ik zal het niet blijven doen, maar ik kan ook niet beloven dat dit de laatste keer is. Het is nu wel relevant, omdat ik me realiseer dat een goed leerklimaat er heel verschillend uit kan zien. De basis moet kloppen. Er moet een cultuur zijn waarin feedback en feedforward normaal zijn. Wie dat doet mag verschillend zijn. Het zorgteam van de Eemhof bestaat uit alleen vrouwen, waarvan het merendeel zeer ervaren is. Heerlijk, wat heb ik genoten en geleerd van al die ervaring, wijsheid en praktische tips. Ook over onderwerpen buiten de zorg om zoals schoonmaken, wassen en koken.
Op Schoonoord wemelt het van de jonge stagiaires en leerlingen en er zijn meer mannelijke collega’s. Dit zorgt voor een heel andere dynamiek. Ook ligt de focus op leren. In elke teamkamer hangt een bord om je leerdoelen voor die week en periode op te schrijven. Als leerling kun je meekijken als collega’s specifieke handelingen uitvoeren denk aan wondzorg, stomazorg etc. Daar leer je ontzettend veel van. Een ervaren verpleegkundige vertelde over een specifieke handeling en ze kon zich niet herinneren wanneer zij deze ‘alleen’ had uitgevoerd. Er is altijd wel een leerling die mee wil kijken of zelf wil uitvoeren of aftoetsen.
Met een beetje schaamrood op mijn kaken moet ik toegeven dat mijn vak op het bord met leerdoelen nog leeg is. Natuurlijk heb ik leerdoelen. Ik word alleen weer overweldigd door alle nieuwe ervaringen. Ik heb inmiddels meer ervaring in de zorg, maar ergens voelt het weer als die eerste periode aan het begin van mijn opleiding. Deze week ga ik vol aan de slag met een schoolopdracht. Daarna spreek ik met mezelf af dat ik mijn leerdoelen ga invullen op het bord en de medicatieopdracht ga herschrijven.
Waardeloze start, heel voldaan naar huis
Het werd een mooie dienst, maar dat dat lag zeker niet aan de start. Misschien gek om toe te geven, maar ik heb echt grote weerstand tegen technische verandering zoals een nieuwe telefoon. En deze dienst startte ik met een nieuwe werktelefoon. Helaas zijn mijn zorgvuldig gecategoriseerde contacten niet over gegaan van de oude naar nieuwe telefoon. Geen lekker begin van de dag, maar er zijn ergere dingen.
Iets later startten we met de zorgdienst, waarbij ik ‘meeloop’ op een van de andere villa’s die niet mijn vast werkplek zijn. Tot nu toe liep ik echt mee en deden we de zorg samen. Die avond maakt vertelt mijn collega dat zij het minder prettig vindt om met z’n tweeën de zorg te verlenen en vraagt of ik een aantal bewoners alleen wil verzorgen. Ik zeg: “Ja!”, maar van binnen ben ik echt onzeker. Geef ik de juiste zorg? Kan ik dit al? Ken ik deze bewoners goed genoeg?
Mooi
Voelt u zich nog mooi? Zou jij dat vragen aan een 89-jarige vrouw? Ik wel. Ik kom haar appartement binnen. Het is 22.02 uur. Mevrouw staat in de badkamer. We hadden afgesproken dat ik om 22.00 uur terug zou komen om haar te helpen met omkleden voor de nacht. Ze heeft haar gezicht gewassen en smeert crème, tegen de rimpels, zegt ze. We kijken samen in de spiegel. Ik denk: wat een mooie vrouw. Ik vraag hardop: “Voelt u zich mooi?” Ze aarzelt even en zegt dat ze zich zeker mooi voelt, vooral als ze make-up draagt. Ze vindt zichzelf een mooie vrouw voor haar leeftijd. Tijdens de rest van de zorg praten we gezellig door. Ze gaat met een glimlach slapen.
De optie om zelf de zorg te verlenen pakte die dienst heel mooi uit. Ik nam de tijd om een mevrouw te helpen die best nog wat zelf kan, maar dan wel in een heel traag tempo. Met een andere bewoner had ik een gezellig gesprek over boeken. We moesten ook hard lachen om de vraag wel of geen sokken aan in bed. In mijn instructie stond dat het moest, maar mevrouw wilde dat niet. “Hoe kom je daarbij? Wie draagt er nou sokken in bed?”
Warme groet,
Sarah Bos
Ben je geïnspireerd door het verhaal van onze collega en benieuwd naar jouw mogelijkheden om te werken bij Amaris?
Neem gerust contact op met één van onze recruiters voor een vrijblijvende kennismaking. Samen verkennen we graag hoe jouw talent kan bijdragen aan onze zorg.
Wil je liever zelf alvast ontdekken welke mogelijkheden er zijn? Bekijk dan onze vacatures en vind de plek die bij jou past.
