Marinus vertelt

Van hovenier naar Coördinerend Verpleegkundige, voor Marinus (35) was het geen strak uitgestippeld plan, maar een keuze die onverwacht precies goed voelde. “Ik dacht: ik wil wat anders, maar wat?” vertelt hij. Een blessure hield hem tijdelijk thuis en via een advertentie in de krant voor een omscholingstraject kwam de zorg op zijn pad. “Ik was al mantelzorger, dus dat zorgen zat er ergens al in. Toen viel alles ineens samen.” 

Hij begon met de BBL-opleiding Verzorgende IG, maar voelde al snel dat hij verder wilde. “Ik wist eigenlijk meteen: ik wil Verpleegkundige worden en uiteindelijk richting het ziekenhuis, vanwege de ziektebeelden en handelingen.” Die ambitie bracht hem ver. Na de Verzorgende IG opleiding stroomde hij door naar de Verpleegkunde opleiding en rondde deze versneld af.  

Een kleine uitstap naar het ziekenhuis 

Na zijn opleiding maakte Marinus een korte uitstap naar het ziekenhuis. Hij startte enthousiast met een traineeship in de geriatrie. “De ziektebeelden vond ik interessant, maar het voelde onpersoonlijk. Ik miste de connectie met de bewoners.” Al snel besefte hij dat het ziekenhuis niet zijn plek was. “In het ziekenhuis draait het om beter worden of hoe iemand zo snel mogelijk naar huis kan. In de ouderenzorg is het juist warm en persoonlijk. Je kijkt samen hoe je iemands laatste levensfase zo prettig mogelijk kunt maken.” 

Terug naar de ouderenzorg 

Lang bleef Marinus niet weg uit de ouderenzorg. Al snel keerde hij terug naar Amaris, waar hij opnieuw het gevoel had op zijn plek te zijn. Hij werkt nu als Coördinerend Verpleegkundige in het Parkgebouw in Baarn, een rol waarin hij zijn uitdaging echt heeft gevonden. Zijn werk is afwisselend: twee dagen in de directe zorg en twee dagen gericht op coördinerende taken zoals medicatieveiligheid, meldingen en coaching van collega’s. “Die afwisseling houdt mijn werk interessant,” vertelt hij. “Niet elke dag loopt zoals gepland, maar dat maakt het juist leuk. Het belangrijkste is dat je rust bewaart, goed luistert en weet wat echt prioriteit heeft.” 
 
Ruimte om te groeien, werken met betekenis 
Bij Amaris ervaart Marinus vooral veel ruimte om te groeien. “Je krijgt hier echt de kans om jezelf te ontwikkelen. Als je ambitie hebt, word je gezien en gestimuleerd om verder te gaan,” vertelt hij. Zijn werk krijgt extra betekenis door de mensen met wie hij het doet én voor wie hij het doet. “Het allermooiste is dat je iemand echt kunt helpen.” Soms gaat dat om grote, moeilijke momenten, maar vaak juist om kleine, onverwachte situaties die het verschil maken. Die combinatie van menselijkheid, uitdaging en betekenis zorgt ervoor dat hij elke dag met voldoening naar huis gaat. “Hovenier zijn was mooi, maar hier heb ik echt het gevoel dat ik iets bijdraag.”